dinsdag 24 maart 2015
Tussen de paarden van de graaf
Het is nu 21:00 uur. Ben ligt al twee uur in de greppel op het landgoed van de burcht van Arnhem. De gevechtsvliegtuigen bleven maar overvliegen en bommen gooien. Zijn peloton marcheerde net over de brug toen er een bom op gegooid werd. Er zijn veel van zijn maten gesneuveld, terwijl hijzelf gelukkig nog niet op de brug liep. Voor zover hij kon zien is hij de enige van de staart die op tijd terug kon rennen. Waarschijnlijk heeft het voorste gedeelte van het peloton de overkant wel gehaald.
Nu de rust is wedergekeerd besluit hij door de greppel naar de paardenstal te kruipen. Een kwartier later heeft hij deze veilig bereikt. Helaas zit de deur op slot en hij durft hem nu niet open te schieten met zijn dienstpistool. Gelukkig heeft hij zijn loep mee en snel begint hij hiermee een gat onder de deur te graven. Twee uur later is het gat groot genoeg om eronderdoor te kruipen. Uitgeput staat hij op en klopt het zand van zijn uniform.
Met zijn zaklamp schijnt hij door de stal. Er staan 4 paarden zenuwachtig te hinniken. Voorzichtig loopt hij richting het achterste gedeelte. Plotseling hoort hij iemand niezen, verschrikt grijpt hij naar zijn pistool en sluipt naar de plek waar het geluid vandaan kwam. Daar ziet hij 4 paar angstige ogen achter een rij hooibalen oplichten. Meteen stopt hij zijn pistool weg en zegt dat ze niet bang hoeven te zijn, hij is een Nederlandse soldaat. Nog een beetje angstig staat het gezin langzaam op, vier gele sterren lichten op in het schijnsel van de zaklamp.
Al 3 maanden verschuilt het gezin zich in deze stal. Ze zijn geholpen door de opperstalmeester en zijn stalknecht, die bij het verzet zitten. De graaf en zijn gezin zijn naar Canada gevlucht en met een aantal andere medewerkers van het kasteel zijn zij achtergebleven om het te bewaken. Vandaag is er niemand geweest om het gezin van voedsel te voorzien. Ze hopen dat hun helpers in orde zijn.
Nadat hij is bijgekomen van het avontuur weegt Ben de kansen af, het gezin kan hier niet blijven, Arnhem ligt al dagen onder vuur. Hij besluit ze te helpen en wel nu meteen. Waarschijnlijk blijft het de rest van de avond rustig en in het donker is het het veiligst. Hij vraagt het gezin hun donkerste kleding aan te doen.
Het gezin pakt zijn spullen bij elkaar en nadat ze de paarden hebben losgelaten, laten ze zich door Ben naar de militaire basis leiden. Hier komen ze om 2:30 uur zonder problemen aan en het gezin wordt ondergebracht in een leegstaand slaapvertrek. De volgende dag wordt duidelijk hoeveel geluk ze hebben gehad, de burcht is samen met de stallen in rook opgegaan, nog geen 12 uur na hun vlucht.
Het gezin heeft gedurende de rest van de oorlog in een vluchtelingenkamp gezeten en ze genieten nu van een rustig leven in Amersfoort.
Hun helpers zijn de ochtend voor de redding omgekomen bij de bombardementen.
Na de oorlog krijgt Ben voor zijn heldhaftige optreden een eremedaille; de gouden Anjer.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)

Geen opmerkingen:
Een reactie posten