Opgetogen legt Lisa de appels op de weegschaal in de kleine kruidenierswinkel in Caïro. Vandaag gaat ze samen met haar grote liefde Tom een ballonvaart maken over de piramides en het woestijnlandschap van Egypte. Ze slaan nu een lekkere lunch in, zodat ze straks ergens in een oase kunnen picknicken.
Tom en Lisa hebben elkaar nu bijna 2 jaar geleden op een bizarre wijze ontmoet. Op een avond reed Lisa in haar blauwe Volkswagen Kever vanuit haar werk naar huis. Plotseling werd er door een automobilist geseind en even verderop nog eens. Lisa besloot toen naar de kant te rijden om te kijken wat er aan de hand was. Toen ze stilstond parkeerde er een andere auto achter haar. Ze stapte uit en zag dat uit de andere auto een wel heel aantrekkelijke man uitstapte.
"Hallo, ik ben Tom en ik seinde naar je omdat je rechter voorlamp het niet doet." Lisa stelde zich voor en zei dat ze het zeer op prijs stelde dat hij speciaal daarvoor omgekeerd was om het haar te vertellen. Omdat het al erg donker was stelde ze voor naar een wegrestaurant te rijden waar ze wat meer licht hadden en ze hem kon trakteren op een kop koffie. Tom vond het een goed idee en volgde haar. In het restaurant sprong de vonk over en sindsdien zijn ze onafscheidelijk.
Lisa had zich de woestijn toch anders voorgesteld, Ze dacht dat het een grote zandvlakte zou zijn met af en toe een heuveltje. Nu ze erboven vaart kan ze haar ogen niet geloven. Allerlei kleuren en patronen ziet ze onder haar voorbij glijden. Het is adembenemend. Ook de piramides zien er prachtig uit vanuit de lucht. In de verte zien ze een Oase opdoemen en de ballonvaarder stelt voor om daar een pauze te nemen om te picknicken. Dat vinden de twee tortelduifjes een prima plan.
Even later staan ze in een betoverende omgeving met palmbomen, baobabs en vijgenbomen. In het midden ligt een plas water waar ze eerst verkoeling in zoeken. Als ze afgekoeld zijn beginnen ze aan hun uitgebreide lunch.
Na een uur zegt de ballonvaarder dat het tijd is om te vertrekken, het kan erg gevaarlijk zijn om te varen in het donker. Tevreden pakken ze hun spullen en lopen richting de luchtballon. Even geloven ze hun ogen niet; de ballon is verdwenen. Verward kijken ze om zich heen, geen ballon te bekennen. Totdat ze het geluid van een gasbrander in een luchtballon horen. Ze kijken omhoog en daar hangt de ballon. Over de rand van de mand hangen twee lachende gezichten. De ballon is gestolen.
Gelukkig heeft de ballonvaarder een radio bij zich. Ze proberen contact te leggen met de politie in Caïro, maar helaas krijgen ze geen verbinding.
Ze moeten gaan lopen en hopen dat ze snel een nederzetting tegen komen.
Tom en Lisa pakken hun rugzakken en lopen achter de ballonvaarder aan. Gelukkig hebben ze hun wandelschoenen aan en is er van de lunch nog genoeg over.
Uren lopen ze door de woestijn, waar de temperatuur behoorlijk gedaald is. Met een kleine zaklamp en het licht van de maan kunnen ze enigszins zien waar ze lopen. Als ze de moed bijna hebben opgegeven zien ze ineens een kampvuur branden. Blij gebruiken ze hun laatste krachten om het te bereiken. In het tentenkamp worden ze al opgewacht, de dorpelingen zagen een licht steeds dichterbij komen. Snel worden ze een tent in geleidt en kunnen ze zich opwarmen onder de dekens van kamelenwol.
De volgende dag liggen ze in hun hotelkamer bij te komen. Ze zijn goed verwend door de dorpelingen en 's middags heeft een politiehelikopter hen opgehaald en bij het hotel afgezet.
"Het was wel heel beangstigend, maar ik had dit voor geen goud willen missen," zegt Tom. "Nee lieverd, ik ook niet," zegt Lisa. Ze kruipt nog wat dichter in zijn armen en voelt zich de gelukkigste vrouw van de wereld.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten